Litera K
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 |
"Symbole XV (Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki...)" - Korab-Brzozowski Wincenty
Zaiste, bracie, dziwnie gdy mówią Proroki: Nie wiedzieć, czy ich słowo żywi, czy zabija? Czasem w granatu kwiecie ukrywa się żmija, Czasem w szczelinach ruin rosy lśnią uroki. Umysł ludzki jes...
"Symbole XI (Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni...)" - Korab-Brzozowski Wincenty
Kiedy w tej to wiosennej ty zrywasz się ustroni Ciemnobłękitne fiołki o powiewnej woni, Niestety, o! Cerery córko, nie wiesz wcale, Iż ciemny Pluton dąży za tobą zuchwale. Znieść miana bezpłodne...
"Symbole XII (Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem...)" - Korab-Brzozowski Wincenty
Więc pożegnana bądź ziemi uśmiechem, Kwiatem wyrosłym w ciszy cudnych łąk... Oh! jakżem smutny! ale smutek - grzechem, I oto uśmiech mam w łkaniu mych mąk!... Czy z tobą jeszcze raz kiedy się ...
"Symbole XIV (Tyś piękna jak gwiazdy...)" - Korab-Brzozowski Wincenty
Tyś piękna jak gwiazdy, a dusza twoja biała, A giętkość błyskawicy jest gibkość twego ciała. Powiew wiosenny kona, drżąc, na mej jasnej twarzy, Odgłos mych stąpań jak pieśnią odległych miraży. ...
"Symbole XXI (Ja milczenie ust moich zmienię...)" - Korab-Brzozowski Wincenty
Ja milczenie ust moich zmienię W radości głośny śpiew, A bladość moich lic - w płomienie, Których ognisko krew! Ja oczu zamknięte orbity, Ogarnione przez mrok, Otw...
"Symbole XXII (A potem z pnia mojego stanę się okrętem...)" - Korab-Brzozowski Wincenty
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . A potem z pnia mojego stanę się okrętem, Abym się z wód ogrom...
"Tajemnica" - Korab-Brzozowski Stanisław
Czemum ja smutny? każdy mię pyta, Natrętnie patrząc mi w oczy; Pobłyski wzroku mojego chwyta I smutku cień, co twarz mroczy... Twarz moja smutku chmurą pokryta, I smutek ser...
"Czarny mój okręt, żagle jego czarne..." - Korab-Brzozowski Wincenty
Czarny mój okręt, żagle jego czarne; Złośliwe morze wzdyma swą głębinę... Niebo posępne, chmurami ciężarne - Ale ja płynę! Ostatni ląd mnie odepchnął od brzegu, Ostatnią wyspę ...
"Miłość pragnę miłować / J'ai soif..." - Korab-Brzozowski Wincenty
Miłość pragnę miłować, skorom nie przeklęty, Owa kochanka z lilią, co zna Ogród święty. Dusza moja, pragnieniem tym uszczęśliwiona, Jest śpiewem gwiazdy, który o zachodzie kona. Chcę kochać ...
"Przeciwieństwa" - Korab-Brzozowski Wincenty
O, słowo! blaskiem swym najczyściej Zakwitasz właśnie w klęsk godzinie. I gwiazdy płoną tym rzęsiściej, Im głębsza noc na ziemie spłynie A wszystko? - W biegu czasu ginie... z francuskieg...
"Zamyślenie" - Korab-Brzozowski Wincenty
Marzenia, pragnienia, uniesienia: za żywa W nicość lecące stosu wielkiego płomienie. O, Nocy! I w ogrodzie twym nie inne żniwa, Li martwe kwiaty ognia ręka moja zrywa... I ciężkie mnie nad życie...
"wiadek" - Korab-Brzozowski Wincenty
Przeszłość - w nieogarnionych bezmiarach gasnąca, Teraźniejszość - w dal falą wciąż uciekająca, Przyszłość - poblaskiem nikłym we mgłach majacząca. miejesz się? Płaczesz? Bredzisz sił ostatkiem?...
"Doświadczeni" - Korab-Brzozowski Wincenty
Próżne nam były Kasandry wołania, I oto - Styksu groźne przed nami koliska. Czy jednak już nie bliski cudu zmartwychwstania Feniks nowy z popiołów tego cmentarzyska? O, nieszczęśni! nauczcie się...
"Na życia scenie" - Korab-Brzozowski Stanisław
Myśmy aktorzy na życia scenie I wszyscy mamy rozdane role: Jeden z koroną kroczy na czole, Posłuch znajduje na swe skinienie. Drugi łatane nosi odzienie, Żyje nieznany, wśród tłumów w dole, ...
"Gesta dei" - Korab-Brzozowski Wincenty
Strzaskali łuki swoje waleczni łucznicy. Zwycięstwo - wiarołomców staje się udziałem. O, zali Francja...Francja Joanny Dziewicy Nie spełni dziejów bożym rozkazaniem całem? Zawierz, poeto, nadal ...
"Mąż" - Korab-Brzozowski Wincenty
Nigdy żadnej ludzkiego żywota godzinie, Jakie bądź ma - radosne czy posępne lice, Nie uda się zawładnąć tobą, Paladynie! Ty sam tylko w wytwornej duszy twej głębinie Wielką przeznaczeń własnych ...