Litera M
Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
"Wilia" - Miciński Tadeusz
Memu Ojcu. On do mnie pisał list - mój synuś mały! patrząc się w księżyc - na szrężodze szyby pisał mi rączką, że już nadleciały aniołki - Pan Jezus przyjdzie - łowią ryby - złote lśnią...
"Widmo przy Morskim Oku" - Miciński Tadeusz
jakby wewnętrznym płomieniem zatlonych kruszców, czerwienią się jak żelazo w ogniu, złocą jak prastare bizantyjskie Madonny, aż zalane fioletem coraz zimniejszym - poczynają stawać się bure jak ...
"Widma" - Miciński Tadeusz
Płyną z mogił duchy białe, jak męczonych ofiar dym - i swe szpony zlodowiałe zatapiają w sercu mym. rozoranej ziemi moc - wicher świszcze, wicher zgrzyta, to upiorów sądna noc. co szeptacie ...
"Wiatr halny" - Miciński Tadeusz
Kazimierzowi i Julii Stabrowskim Mrok Wichru Halnego opowiem tym, w których serca Wola Potęgi wyrzuciła strzały mroczne i wieczne ze swego kołczanu; na obszarach tej bezmiernej Ruiny,...
"W Kościeliskiej" - Miciński Tadeusz
Niebo tak modre, jak myśl Zbawiciela, gdy potępieńców wyciągał z otchłani - od ziemi jakaś nas przepaść roździela - a nad przepaścią my dwoje zbłąkani. Serce mi pęka - a nikt, czemu? nie wie. ...
"VII. Na koniec to najwyższe" - Miciński Tadeusz
Goreje na kominku żar - my troje w świetlicy. Mąż opowiada swe dziwne przygody wśród gór lodozwału i jako Ciebie spotkał; - konając, doszedł do Twojej krynicy i tu stał się młodzianem wśród nieśm...
"Ultima Thule" - Miciński Tadeusz
I Mity Radosną Cię ujrzałem w cichym, winogradnym domu wśród kwiatów i drzew, kiedy wieczorność rumiana przypływa ze stepu... Wśród sosen wiekowych ogromu wieczorną zorzą płonie lasów tajemn...
"Tak mi ojczyzny mojej żal" - Miciński Tadeusz
Tak mi Ojczyzny mojej żal - tak żal! minęła ona jakby sen - jak sen. Była królewną pośród hal i borów - piersi zakute miała w stal, włosy jak len - oczy jak głąb wieczorów. Wróg jej pokrwaw...
"Templariusz" - Miciński Tadeusz
Na ciemnym morzu wicher rozpaczy szarpie i targa żagiel tułaczy. Płynę bez steru, płynę bez wiosła - oby mię prędzej burza rozniosła! Ja - rycerz dumny świętego Grala - [duch mój się dotąd og...
"Stryga" - Miciński Tadeusz
Widzę w Twych oczach zdradliwe sadzawki, kożuchem zgniłych lśniące nenufarów, potworne śmigi kręcących się żarów, roślin krwiożerczych wężowate drgawki. Lub mi się zdaje, że to są wieżyce poh...
"Strach" - Miciński Tadeusz
W mroku się idzie tam - kiedy wyje wiatr. Zwiotszała kuźnia wśród rozstajnych dróg. Za dnia nie ujrzysz jej - hej - hej - wyje wiatr. Noc mroźna - wiatr wyrywa pnie, sosny do ziemi gnie. Za c...
"odbicia" - marzaonto
samotne tłumyniewybitne jednostkitkliwi zbawiciele światanieczuli modern peoplewolni niemyślicieleuwięzieni inteligencinaiwni poszukiwaczewszyscy zapatrzeni w odbicia...
"brzęęęęki" - marzaonto
Durczok w telewizji coś brzęczy o byłymja brzęczę o byłym przed chwiląszukam sposobów "na" w brzęczeniu i w ciszybrzęczącchoć jestem tylko mistrzycielem urody bardziej szUMIĽCYCH wierzb...
"WJĘZYku" - marzaonto
zamknięci w pułapce A B C...ściany poza które nie wyskoczyszściany najwidoczniej niewidocznemyślami utknięty w alfabeciezłożonym na różne sposobygdzie żółty to żółty a nie długopisklatka zmierzona w ...
"Santa Hermandad" - Miciński Tadeusz
Enclavado pies y manos en un madero y en cruz, con tormentos inhumanos que me respondeys Maranos malvado...
"Różany obłok" - Miciński Tadeusz
Z gór mówię białych przy zachodzącym słońcu. Mrocznieją głazy olbrzymie, idą na wasz gród. Nie oszczędzą sadów, ni minaretów. Złote wieżyce legną w ruinach, na dywanach smyrneńskich pokrwawią się...