Litera P

Strony: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 | 51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 | 61 | 62 | 63 | 64 |

"Kazimierz Przerwa-Tetmajer" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

"Die Hand, die Samstags ihren Besen führt, Wird Sonntags dich am besten caressiren." Goethe Pamiętam pierwszy spacer z tobą: wieczór był cichy, miły, śniegowe lekkie, puszyste płatki ...

"Kochałem ciebie..." - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Kochałem ciebie... Zła dola nad nami od pierwszej chwili twarz jawiła ciemną; odszedłem - twemi pożegnany łzami nad wszystkiem w świecie, tylko nie nade mną. Odszedłem... Œwiat się cały nie zwal...

"Moja kochanka" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Nie z "mojej sfery", Bogu dzięki, Była kochanka ma. nie miała wypieszczonej ręki, kocham pisała przez h a. Zupełnie była bez maniery, mó""""wiła często "cas". a jednak wszystkie z "mojej sfery...

"Mów do mnie jeszcze" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Mów do mnie jeszcze... Za taka rozmową tęskniłem lata... Każde twoje słowo słodkie w mem sercu wywołuje dreszcze - mów do mnie jeszcze... Mów do" mnie jeszcze... Ludzie nas nie słyszą, słowa tw...

"* * * [O gdybyś przyszła! Raz jeszcze dziewicze]" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

O gdybyś przyszła! Raz jeszcze dziewicze jasne i czyste Twe zobaczyć oczy! Raz jeszcze fale uczuć tajemnicze widzieć z Twej piersi i z Twoich warkoczy wetchnąć woń kwiatów... Raz jeszcze Twe ręce ...

"Ona gdzieś jest" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Ona gdzieś jest.. ja wiem... wiem to i tęsknię do niej... Wiem jaką twarz ma, wiem, jakim się różem płoni, wiem, jaki szafir ócz ciemnymi rzęsy kryje, jaka w nich tkliwość lśni i jaki żar z nich bi...

"Są takie chwile" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Są takie chwile, gdy się nie śmie badać swej własnej duszy, bo się człowiek lęknie, że ani jednej nie znajdzie w niej struny, co potrącona, jeszcze czysto dźwięknie. Lecz trzeba tylko jednego sp...

"* * * [Szukam cię -- a gdy cię widzę]" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Szukam cię -- a gdy cię widzę udaję, że cię nie widzę. Kocham cię -- a gdy cię spotkam udaję, że cię nie kocham. Zginę przez ciebie -- nim zginę krzyknę, że ginę przypadkiem... ...

"W tę cichą, senną..." - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

W tę cichą, senną, wonną noc majową czuje twe ręce ponad moją głową - słonią mi świat... O! Gdyby więcej pod rękoma twemi nie pomnieć życia i siebie, i ziemi, i złud, i strat... ...

"* * * [W twego ciała przecudownej czarze]" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

W twego ciała przecudownej czarze życie kipi, jak złociste wino: trzykroć, trzykroć ten będzie szczęśliwy, komu dasz się nim upić, dziewczyno. W twego ciała przecudownej głębi oczy toną, jak w ...

"W twoje cudne...oczy..." - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

W twoje cudne, cudne, cudne oczy kiedy patrzy: wstrzymuje się słońce, i dziwuje im się kwiat na łące i czar idzie z niebieskich roztoczy w twoje cudne, cudne, cudne oczy. W twoje cudne, cudne, ...

"Z dawnej przeszłości" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Dlaczegóż teraz nie mogę gdzieś z tobą, w zaciszu siedząc, wieść cichej rozmowy? Czemuż nie mogę ująć twych dłoni, na mym ramieniu uczuć twojej głowy? Czemuż nie mogę podzielić się z tobą każdy...

"Z kolumny skalnej..." - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Z kolumny skalnej patrząc w toń błękitu, w złotego słońca promiennej ozdobie, brałem kwiatek twardego granitu z myślą o tobie. W cichej dolinie, gdzie srebrzysta rzeka Wali się z szumem w głąb ...

"Zawód" - Przerwa-Tetmajer Kazimierz

Wykołysałem cię wśród fal mych snów, jak limbę gdzieś nadwodną, śniłem cię cichą i pogodną -- -- ach, jak mi żal, jak żal... Na zieloności sennych hal, gdzie wietr błękitne mgły rozpina, byłas...

"Przesmycki Zenon" - Poezja polska

Przesmycki Zenon, pseudonimy Miriam, Jan Żagiel (1861-1944), polski krytyk literacki i artystyczny, poeta, tłumacz. Studia prawnicze ukończył w Warszawie. 1887-1888 tamże redaktor Życia, które odegrał...

"W twych cudnych oczach" - Przesmycki Zenon

W twych cudnych oczach tęskny smutek taki. Czemu? - O, powiedz mi! Jest mi, jak kiedy żurawiane szlaki Widzę lecące - gdzieś - w mgły. Ich krzyk ostatni przebrzmiał już śród cienia Z ostatnim b...