"Gwiazda w mroku"



W mroku gwiazdo moja jasna
Co oświetlasz drogę ciemną
Nie pozwolę byś mi zgasła
Już na zawsze będziesz ze mną

Z lasu moich wyszłaś marzeń
Ciepłem ramię otuliłaś
Tyś jest muzą moich natchnień
Prawdziwego mnie odkryłaś

Wielkoludzie w małym ciele
Mój aniele bez poświaty
Twoją drogę z róż uścielę
Wszystkie podaruję kwiaty

Na cóż mówić coś co jasne?
Chwalić Ciebie ponad niebo?
Pewnie znowu dziś nie zasnę
Znów przez Ciebie zła kobieto

Powiedz, proszę, bo choć mniejsza
Głowa Twa jest niezmierzona
Jak kobieta, choć wątlejsza,
Włada nami niestrudzona?

Jeśli taka rzeczy kolej,
Ja nie będę załamany
Trudno! Przyjmę taką dolę
Czemu? Jestem zakochany...



Autor - Twardowski Robert



<< powrót