"Kochanie* [Jako kiedy przy gmachu s³oneczne promienie]"
Jako kiedy przy gmachu s³oneczne promienie Wdzieraj± siê przez ¶ciany miêdzy czarne cienie, Wij± siê proszki drobne, dzieci je z³awiaj± Do gar¶ci dla korzy¶ci, a¿ wiatr w zysku maj± Tak promieñ, pani, twego ozdobnego lica Wkrad³ siê w serce, chciwego wpu¶ci³a ¼renica A sen, dzieciom podobny, ju¿ temu nieblisko, Stroi ze mn± têskliwym dziecinne igrzysko: [Œni³em], mi³a, ¿e ciê mam, a¿ miê kto¶ obudzi - Sen z oczu, a ty z ³o¿a; sen miê, zdrajca, ³udzi! Nie rañ mi wiêcej serca, bo to w twojej rêce Wyjawiæ ten mi³y sen, daæ pociechê mêce.