"Bzdura"

Polem, lasem
idzie Bzdura.
Patrzy gniewnie
spod kaptura.

W jasnym niebie
płynie chmura.
„Co za bzdura!\" -
mówi Bzdura.

Krzyczą ludzie:
„W moście dziura!\"
„Co za bzdura!\" -
mówi Bzdura.

„Zniosłam jajko!\" -
gdacze kura
„Co za bzdura!\" - 
mówi Bzdura.

Poszła sobie,
znikła w górach.
Mówią ludzie:
„Co za Bzdura!\"

-- 
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl

Autor - Wawiłow Danuta

<< powrót