"* * * [Uciekam od swojego cienia,]"
Uciekam od swojego cienia,
Dotykając czyjegoś ramienia,
Budząc się w środku ciemnej nocy
Czuję się opętana przez władcę tajemniczej mocy.
Nie mogę się odnaleźć w labiryntach życia,
Lecz wychodzę ze swego ukrycia...
I widzę jego-tajemniczego królewicza z bajki
Na białym rumaku do mnie mknie,
Lecz jego twarz jest ponura.
Cała postać przypomina upiora.
Czuję, że mnie nie ominie,
Że pociągnie za sobą w wir,
W którym tylko nieszczęście jest królem.
I wtedy się przebudzę
Nie pamiętając już nic i czekając na ten dzień,
Kiedy wkońcu to nadejdzie,
Kiedy stanie się ciemność i pustka,
I zostanę tylko ja uciekająca przed przeznaczeniem.