"Była wiosna, było lato"

Była wiosna, było lato, i jesień, i zima Był poeta, co sezony cierpliwie zaklinał Na mieszkanie i na miłość, na trochę nadziei Na odrobinę ode klęski, oddalenie nędzy Na ojczyznę, tę dziedzinę śmierci niechybionej Na jawną różę uśmiechu pięknej nieznajomej Na prawo ważnego głosu, na wiersz nie bez echa Na Księgę, która by mogła nie zwać się gazeta Na dzień dobry, na noc cichą, na sen, nie na koszmar Na matkę, na ojca, wreszcie i na litość Boga Ale choć się wierszem wolnym trudził albo rymem Sennym szeptem, pełnym głosem, rozpaczliwym krzykiem Wiosna przeszła, lato przeszło, i jesień, i zima I poeta nie zaklina ale już przeklina

Autor - Wojaczek Rafał

<< powrót