"jadowity błękit"

niebo to jednak studnia
cierpienia
więzienie wielu kochanków
obcujących
z rozżaleniem nad istotą
własnej inności
pulsujące źródło modlitw
i splatanych marzeń
rozgryzających własny sznurek
niewoli
by na nowo zawładnąć
duszą człowieka
żarłocznie wgryzając się
w życie