"Na imieniny Rafała Wojaczka"



24 X 1968 Ktoś, Kto kocha, Nie jest tym, co Umrze. Więc choć skądinąd wie, że śmierć poufnie Dowiadywała się nawet u księży I przodowników policji, Wierzy. Ktoś, Kto wierzy, Nie jest tym, co Żebrze. Więc choć go bolą wszystkie rany cięte Siekierą światła aż do kości rdzenia, Swoje powietrze łykając Czeka. Ktoś, Kto czeka, Nie jest tym, co Kupi. Więc choć odmienia imię swej zasługi Przez pory roku i księżyca kwadry, Gorzka sól klęski siada na Wargi.



Autor - Wojaczek Rafał



<< powrót