"Piosenka bohaterów"
Jej życie - nasze, i ślina. Ale nie nasza już - Ziemia co nam spod kolan białą mgłą właśnie wycieka. Kto nam powie gdzie mieszkać będziemy my i wina... Nam tylko czekac nie wiedząc, czy kt""""oś znowu powie: "Żywa" - a także, czy powiemy to sami, a nawet - w dobrze nam przecież znanej mowie - czy powie noc. Nam tylko wierzyć - nie przestać. Bo musi zabrzmieć ten głos albo choć echo - w niebie obudzić tę gwiazdę co by się mogła mienić kołyską naszej śmierci. 1967 Stanisławowi "Było życie" Chacińskiemu